BEYAZ CÜCE

  Soğuk ruhlara,katırlara,körlere, sarhoşlara yürekli demem ben. Korkuyu bilen ama korkuyu yenendir, Uçurumu gören ama ona gururla bakandır yürekli kişi!.

 Kör bir insan için gökkuşağının renkleri ve sağır bir insan için kuş sesleri nasıl boşunaysa bütün bir yürekle algılanmayan zaman da öyle boşa gider, kaybolur. Ama ne yazık ki düzgün çarpmasını bildiği halde kör ve sağır olan nice yürekler vardır!.

En mutsuz yaşamda bile yıldızın parladığı anlar, kum ve çakıl taşları arasında küçük çiçeklerin açtığı anlar vardır!.

 Üç gün boyunca şunu denedim, pes etmiş halde insanları ve denizi izledim. Ama deniz  hep aynıydı, mavi ve boş. Sadece gün batımında aniden bütün renkler üzerine dökülmüş gibi renkleniyordu. insanlara gelince onları üç günün sonunda adeta ezberlemiştim!.

 Belkide kırılgan kanatlı Küçük kelebek evrenin başka bir yerinde fırtına yatacak güce sahiptir!.

 Hani ellerine kuşlar inerdi Kardan üşüyen kuşlar. Eşkıya yüreğime çığ düştü. Üşüyorum ha, aç ellerini!

 Işık sessizdir, hem de iğrenç bir sessizlik, oysa yağmur ses yaratır. Yağmur varken nerde olduğunu iyi bilirsin!

  Yine ses yok, yine ışık yok, yine zaman yok ve yine dünya kendi ekseni etrafında dönüyor!!

 İçimde öyle bir duygu var ki yaşıyor olmam kendi önümdeki yolu tıkıyor sanki!!. Ama bu engellemeden de yaşamakta olduğum sonucu çıkıyor !!.

 Şu budala serçe bile üç günlük ömrünü keyifle geçiriyorda , biz arasında uçtuğumuz ağaçları bile fark etmiyoruz!

 Ah bu aşkın baharı ne kadar da benziyor Bir nisan günün güvenilmez parlaklığına, Bir bakıyorsun güneşin bütün güzelliği ortada, Derken bir bulut gelip karartıyor her şeyi.

 İçimde öyle bir duygu var ki yaşıyor olmam kendi önümdeki yolu tıkıyor sanki. Ama bu engellemeden de yaşamakta olduğum sonucu çıkıyor.

'İnsanların büyük çoğunluğu yüzmeyi öğrenmeden yüzmek istemez.' Ne anlamlı söz, değil mi? Yüzmek istememeleri doğal, çünkü karada yaşamak için yaratılmışlar, suda değil. Ve düşünmek istememeleri de doğal, çünkü yaşamak için yaratılmışlar, düşünmek için değil! Evet ,kim düşünürse ,kim düşünmeyi kendisi için bir uğraş yaparsa, bunda ileri bir noktaya ulaşabilir; ne var ki, karayla  suyu değiş tokuş etmiştir böyle biri ve bir gün gelir suda boğulur.

 Belkide yaşamım ve ölümüm tanrının vakit geçirmek için dinlediği ebedî Orkestradaki tek bir nota! Peki ya melodiden hoşlanmazsam?!.

 Es deli rüzgarım. Es ki sonbaharım gelsin Ve tüm umutlarım yaprak yaprak dökülsün. Dökülsün ki gölgem bile olmasın artık benim!.

  Biliyorum dallarım artık yaprak tutmayacak. Bahar bir daha hiç çalmayacak kapımı. Yüreğimdeki bulutlar hep gri olacak . Güneşim ise hep saklanacak  benden!.

Seyrediyorum ruhumu kar balkonlardan İçimi sızlatan bir manzara görüyorum; Kuşlarımı görüyorum .. Ve üşüdüklerini görüyorum. Bir daha hiç gelmeyecek bir baharı   beklediklerini görüyorum!.

 Zaman bazen bir kuş gibi uçarak, bazen de bir solucan gibi sürünerek geçer. Fakat insanın özellikle en çok hoşuna giden şey, zamanın çabuk mu yoksa ağır mı geçtiğini fark bile etmemesidir

 Madde olarak bir yüreğim var elbette. Yani kurşunla bıçakla vurulabilecek bir kalbim var. Çarpışıyla beni yaşatan bir kalbim var. Bir gün gelip o durunca ben de öleceğim. Ama anlıyorsunuz ne demek istediğimi. Hiçbir sıcaklık yok benim içimde ne bir yumuşaklık ne bir anlayış... Acıma, evgi bu saçmalıkların hiçbiri yok bende

 İçi helyum gazı ile doldurulmuş ve yükseldikçe yükselen kocaman bir balon... Balon gökyüzüne  yükseliyormuş izlenimi verse de aslında hiçliğe doğru yükselmektedir!.